Jak zatrzymać wodę na Małej Wełnie - seminarium o retencji w Kiszkowie

Pod koniec października w Kiszkowie przy rzece Małej Wełnie rozmowy o wodzie nabrały praktycznego wymiaru. Uczestnicy łączyli terenowe oględziny z wykładami, szukając rozwiązań dla jednego z najbardziej deficytowych wodnie obszarów regionu. Chodziło o to, by zmienić sposób gospodarowania krajobrazem tak, żeby rzeka lepiej pełniła swoje funkcje przyrodnicze i gospodarcze.

• Dyskusja o Małej Wełnie i propozycje działań
• Wnioski z seminarium w Kiszkowie

Dyskusja o Małej Wełnie i propozycje działań

W spotkaniu poruszono problem niskich odpływów jednostkowych, które sprawiają, że zlewnia rzeki Małej Wełny znajduje się wśród obszarów najbardziej ubogich w zasoby wodne w kraju. Uczestnicy wskazywali na potrzebę odbudowy naturalnego rytmu rzeki - tzw. pulsu - poprzez rekonstrukcję elementów krajobrazu, które zatrzymują wodę i pozwalają jej stopniowo wracać do cieków. W praktyce chodzi o połączenie prac inżynieryjnych z działaniami przyrodniczymi: oczyszczanie i udrożnianie dopływów, tworzenie naturalnych zbiorników retencyjnych oraz przywracanie łąk i terenów wilgotnych wzdłuż koryta.

Spotkanie miało dwie części - terenową i wykładową - co pozwoliło ekspertom i samorządowcom porównać obserwacje z propozycjami rozwiązań. Uczestnicy podkreślali, że pomysły dopasowane do trudnych warunków Małej Wełny mogą stać się powtarzalnym modelem dla innych zlewni o podobnych cechach.

Wnioski z seminarium w Kiszkowie

Seminarium, zorganizowane 17 października w Kiszkowie, zostało zainicjowane przez przedstawicieli samorządu powiatowego i gminnego: Tomasza Budasza - Starostę Gnieźnieńskiego, Radosława Występskiego - Wójta Gminy Kiszkowo oraz Piotra Staszczaka - Przewodniczącego Komisji Infrastruktury, Rolnictwa i Ochrony Środowiska Rady Powiatu Gnieźnieńskiego. Organizatorem i partnerom zależało, by propozycje wpisywały się w dokumenty wyższego szczebla, między innymi Krajowy Program Retencji oraz Ramową Dyrektywę Wodną UE, a także krajowe strategie adaptacji do zmian klimatu i ochrony różnorodności biologicznej.

Rezultatem spotkania są rekomendacje do dalszych prac planistycznych: mapowanie obszarów o największym potencjale retencyjnym, programy pilotażowe dla rekonstrukcji koryt i dolin rzecznych oraz zacieśnienie współpracy między samorządami, służbami wodnymi i właścicielami gruntów. Organizatorzy podkreślili, że działania muszą łączyć cele przyrodnicze, krajobrazowe i gospodarcze, aby zapewnić trwałą ochronę zasobów wodnych przy jednoczesnym wsparciu potrzeb rolnictwa i mieszkańców.

na podstawie: Powiat Gnieźnieński.